DE PARABEL VAN HET DOORGEWINTERDE KACHELMEISJE
Verteller; (de verteller spreekt zowizo alle regie-aanwijzingen uit, hij heeft een zeer donkerbruin stemgeluid)
titel; de parabel van het doorgewinterde kachelmeisje
Uit de reeks ‘'Stromboli, mime in hart en ziel'
Een mime-hoorspel met en door dhr Plesser, dhr Stromboli en dhr Stralsund, nu wederom verenigd in hun liefde voor de kunsten en hun strijd tegen de onwetendheid van velen, en de geldzucht van enkelen.
geproduceerd door Coolhaven, prakbok group met tniel
dhr Plesser, dhr Stromboli en dhr Stralsund (in koor) ; n tiet van n tniel!
Er klinken mysterieuze klanken.
(zo klinkt het tenminste, ze praten enigszins onduidelijk, meer kan ik er ook niet van bakken)
Verteller; De nu volgende diskussie moet op z'n nederlands uitgesproken worden, met een grote vanzelfsprekendheid en veel gevoel. Alsof de luisteraar een aantal taalvernieuwingen en nòg nieuwere spellingen heeft gemist en ook de woordenschat nogal veranderd is.
dhr Plesser; Frits je de bokheup, klep?
dhr Stromboli ; Stiep tar knol da vief!
dhr Stralsund; Krep flepmoes al de zikbrap....
dhr Plesser; Sjinne onno herp nark goh lie ul...
dhr Stralsund; Grykn avr tolgamien jes der flay
dhr Stromboli(verontwaardigt); Greep! Kul dien flash dart galm?
dhr Plesser; Naj, nun bogelsnoek!
dhr Stromboli; aha! Riposteerde de vogelsik..kroep m'n dagelmaan int vlezenschaamkop...lever nut grut kop...
dhr Plesser; Naj, nen ademhoest, grepenkult, zakeldop...
dhr Stralsund; Hik! Allemaansgzigt da al en weg er op nee lik gans tongrommelskoenskommel. Henen wei mer zuur flink erg en toch eb met aan. Lanen bramen zegen horen ster burtpistol gingganghur walk stog. Rob. Mettie. Zalab.
dhr Stromboli(verontwaardigt); Griep! Kul dien flash dart galm bramen lanen?
dhr Stralsund; Griep kombo slecht rang lip op waterbasisgalmagneetstringspilplek.
dhr Plesser; Okki. Mondholteschommel...nip...
Verteller; Deel Zoveel, de belevenissen van dhr Stromboli, een saga zonder weerga, overmoed of klankkleur.
dhr Plesser beeldt het verhaal in mime uit terwijl dhr Stralsund dit prachtige spel van het menselijk lichaam vertaalt in subtiele klanken die hij met zijn helse machine, een computer, genereert.
dhr Stromboli; Ik loop door mijn straat, ga links af de hoek om, wacht voor het stoplicht, kijk links en zie een vrouw die van de andere kant komt door het rode licht rijden, ik steek over en vervolg de tocht over de bergweg. Kijk vluchtig naar links door het raam van de kentucky fried chicken en zie daar een jongemaan met puistjes en een dikke kop z'n tanden zetten in een kentucky fried burger. Op de tafel voor hem liggen een keur aan fastfoodverpakkingen uitgespreid, naast een glimmende mobiele telefoon. Een aantal meters verderop wacht een vrouw tot het verkeer voorbij is voordat ze in haar 4wiel drive stapt, terwijl ze de beweging van het deur openen en gaan zitten maakt, kijkt ze snel op haar pols alsof ze daar een horloge wil raadplegen. Er is echter niets te zien. Langs de wasserette loop ik en zie een man een wasmachine openen en naar de was reiken. Op de volgende hoek aangekomen aarzel ik, steek half de stille zijstraat over en besluit dan deze in te slaan. Het geluid !
van de drukke bergweg vervaagt achter me en ik bekijk aandachtig de dichtgetimmerde trapgeveltjes. Als ik naar de tachtiger jaren 'nieuwbouw' aan de andere kant van de straat kijk bekruipt me een onbestemd gevoel van depressie. Ik loop langs de gevangenis richting singel. Op de hoek een kroeg 'op vakantie tot 21 januari' , die het 'lounge chillen' propageert. Op de brug over de singel aarzel ik even. Het harde gakken van ganzen vult mijn brein. Ik kijk naar het gebouw tegenover me en besef dat het wellicht een van de lelijkste gebouwen is die ik ooit bewust bekeken heb. Architectuur; midden jaren zeventig. Wat zal de man (?) die het ding ontworpen heeft gedacht hebben? Dat hij een kunstenaar was? Of was het voor hem net zoiets als lopende band werk, of paste hij zich aan het tijdsbeeld aan, en vond ie het zelf ook oerlelijk? Of dacht hij er gewoon niet bij na, vulde alleen de ruimte in die hem gegeven was. Of vond hij het een vondst, en een samenkomen van heden en verleden,daar aan die negentiende eeuwse Rotterdamse singel.
Dhr. Stromboli schreeuwend:
PIJN.......
PIJN......
VRESELIJKE PIJN
(tijdens dit zeggen is er een ondraaglijke piep te horen)
Verteller: Dhr Stromboli zakt ineen en ligt plots vreselijk te schudden met het lichaam op de grond. Een spastisch lijden
Dhr. Stromboli wederom schreeuwend:
PIJN.....
PIJN.......
VRESELIJKE PIJN
(tijdens dit zeggen is er een ondraaglijke piep te horen; nu enigszins gepitched)
Geluid van bommenwerpers , vliegtuigen, zwijnen en autotoeters.
Plessers en Strahlsund knielen bij de nog immer peristaltische Stromboli.
Dhr. Plessers: Rustig toch mn beste Stromboli, ontspan, waar scheelt het aan. Kunt u die pijn lokaliseren en ons een karakter ervan schetsen opdat wij wellicht de noodzakelijke maatregelen kunnen nemen en zodoende de pijn kunnen verlichten?
Dhr. Stromboli wederom schreeuwend:
PIJN.....
PIJN.......
VRESELIJKE PIJN
(tijdens dit zeggen is er een ondraaglijke piep te horen, wederom gepitched t.o.v. vorig piep)
Ik, ik, ik, voel me niet goed, het zit in mn buik, het moet eruit, maar het voelt zo vierkant, zo totaal architectonisch, met bijgebouwen, liftkokers, entresol, luchtkokers, balkonnen, urinoir en bureaustoel, dicht opeengepakt, een aquaduct. Ik hoor mensen schuifelen en plaatjes draaien. Het is een dolle boel. Alles architectonisch, zo mooi opgesteld. Zo in rijen en bovengeleid. Oh wat doet dat pijn, maar wat is het een genot voor het oog. Hoe moet dat er nou uit? Ik heb enkel een gaatje voor organisch materiaal. Drinkyoghert met zonnepitjes, dat gaaat wel, maar dit; het is zo verdomde vierkant.
(wederom een schok door het lichaaam van dhr. Stromboli)
AUW, VERREK, busbaan 33 wordt omgelegd.
Verteller: Dhr Plessers en dhr. Strahlsund staan nog steeds gebogen over de onfortuinlijke Stromboli. Het is duidelijk dat er onder de jas van Stromboli, in de buikstreek, eigenaardige zaken plaatsvinden. Ook zij zien duidelijk het vierkant, ongeveer ter groote van een doos waspoeder van Ariel.
Dhr Plessers: Parbleu Stromboli, da's eigenlijk een verdomd interessant iets.
Dhr. Strahlsund: Jazeker, het lijkt alsof een wezen bezit heeft genomen van onze vriend. Het is dat wij van onder de douche vandaan de wetenschap hebben opgedaan dat meneer mevrouw niet is en de slurf aan de buik heeft.
Dhr. Plessers: Stromboli....., mocht u toch een vrouw zijn, klop dan driemaal op de vloer.
Verteller: Geen kloppen.
Dhr. Plessers: Ziehier we hebben niet van doen met een sneedier. Dat maakt de zaak niet eenvoudiger.
Dhr. Strahlsund: Mijn derde oog, mijn derde oog, wellicht helpt dat.
Dhr. Plessers: Persen met het voorhoofd.
Verteller: Dhr. Strahlsund kreunt en perst, terwijl Stromboli ook nog ligt te jeremieeen. Het wordt langzaamaan een animale kakafonie.
Dhr; Strahlsund: Eu, Eu, AH, Eu Oe, oe A (herhalend)
Dhr. Plessers: Doe t dan, doe t dan, jaja, kom, kom, kom dan uit.
Doe t dan, doe t dan, jaja, kom, kom, kom dan uit.
Doe t dan, doe t dan, jaja, kom, kom, kom dan uit.
Verteller: Stromboli kreunt en weeklaagt:
Verteller : Ook Dhr. Plessers gaat over in een abstactere versie van taal.
(verder andere boertige geluiden)
Er ontstaat een SOUND.
PLOTS GAAT DE DEURBEL (einde vadde song)
Dhr. Stromboli: De deur is thuis en ik lig hier. Kan er niet een portaal gebouwd worden, of een gat in de muur gehouwen. Immers is waar ik ben mijn thuis, dus dat moet geen moeite zijn.
Dhr. Plessers: Hier aangekomen op dit punt, vermag ik u te wijzen op de plint van dit etablissement, welk wel een lik verf behoeft.
Dhr. Strahlsund: Ik heb hier niet helemaal op gerekend. De kleren die ik draag zijn ongeschikt voor kleine klusjes in huis. Ik ben vertrokken met de idee wat representatiever te moeten zijn, dus dit valt mij qua couture slecht.
Dhr. Plessers: Dan kan u toch vertegenwoordiger spelen en bijvoorbeeld de benodigde bouwmaterialen leveren tegen een billijke prijs voor de consument, maar echter met voldoende winst voor uw zogenaamde bedrijf om het boekjaar succesvol af te kunnen sluiten.
Dhr. Strahlsund: Prima zaak.
Dhr. Plessers: De uwe ja.
Dhr. Strahlsund: Indeed
Dhr. Plessers: Metterdaad
Dhr. Strahlsund: Merci.
Dhr. Plessers: Da's aftrekbaar
.Dhr. Strahlsund: Zoals u wilt.
Dhr. Stromboli: En nu aan de slag.
Verteller: De drie heren gaan vervolgens met elkaar aan de slag. Duidelijk zijn de geluiden te horen die de mannelijke klusser zo vertrouwd in de oren klinken. Het nagelen, boren, ankeren, zagen. Het aanbrengen van pluggen, het hakken, vegen en insmeren. Een likje verf hier en daar, de boel gronden, iets even afkorten, vasthouden, een sleuf vrezen, een stukje solderen, ergens wat pijp fitten, het meten met de rolmaat. Nauwgezet wordt er een helder en strategies plan gekozen ten opzichte van de ontmoette problematiek. Telkens weer wordt er bijgesteld daar de praktijk dat afdwingt. Een klassieke worsteling van mensch en materie. Niet eenvoudig, maar uitdagend genoeg om er een waardevolle happening van te maken en samen te genieten van het te bewandelen pad en de immer glorende climax; de volmaking van de klus.
Dhr. Strahlsund: Kunt u even wijken Plessers, dan kan ik waarschijnlijk precies deze wig nog even ertussen drijven zodat het hele zaakje stabiel gezet is. Een knappe vent die hier nog een vinger tussenkrijgt.
Dhr. Plessers: Zeker wel m'n beste Strahlsund, als Stromboli dat zaakje even in z'n hand houdt en zorgt dat het warm blijft, dan kan jij die wig even drijven zodat vervolgens de boel weer warm ingebracht kan worden. Dan zijn we zo'n beetje op het hoogste punt dus kan de vlag wel uit en is het een kwestie van ontspannen. Dan kunnen we later wel even de boel afsoppen zodat het er weer goed uitziet als de heer des huizes thuiskomt.
Dhr. Stromboli: Er is niets fraaiers dan de werkelijkheid van een fatamorgana. Mijn god kerels, dat ging wel even van jetje zeg. Je kan merken dat jullie vaker dergelijke varkentjes wassen. Het was voor mij in het begin even moeilijk wat betreft temporiseren, maar allengs we een beetje op elkaar ingespeeld waren ging de bal toch lekker rond. Ik ben echter bang dat ik wel een kleine hechting nodig heb. Bij het inbrengen van die chemische plug, stootte ik me aan het looprek.. Da's meestal geen probleem, ware het niet dat die een fietsbel erop gemonteerd heeft waar dat vingerklepeltje van afgebroken is. Dan krijgt dat zo'n scherp niksigheidje als residu. Da's nou precies wat mij in de weg stond. Maar goed, niks dramatisch, ik denk een hechtpleister voldoet.
Dhr. Plessers: Zullen we d'r dan maar es eentje drinken. Dat hebben we wel verdient medunkt. Toch behoorlijk zweten op zo'n zoldertje. Eigenlijk altijd. Dat lijkt het karakter.
Dhr. Stromboli: Klein maar fijn, maar wel broeierig indeed boy!
Dhr. Plessers: Eerst even een goed glas melk?
Verteller: GELUIDEN VAN REFLECTIE VULLEN HET SPECTRUM VAN DE KANT-EN-KLARE KLANTENSERVICE. AAN ALLE KANTEN WORDT ER GEKNAAGD AAN BREINEN. EN GEKLAVERJAST IN TREINEN.
Dhr. Stromboli: DE PIJN IS WEER TERUG!!!!AAAAAAH
Dhr. Plessers; Mijnert zaken; het was allemaal een hallucinatie! Of ben ik nu niet goed.
Dhr. Stromboli: PIJNNNN!!!!
Dhr. Plessers; Verdomme Strahlsund, we hebben helemaal niet geklust en ook het glas melk hebben we niet opgedronken.
Verteller: tussen haakjes; HET GLAS MELK STAAT ZIELSVERLOREN IN EEN ONMETELIJK STELSEL er lijkt een cruciale fout te zijn gemaakt. Dhr. Stromboli ligt wederom schokkend op de vloer en probeert iets duidelijk te maken richting het glas melk.
“Bolk, bolk” roept Dhr Stromboli
Dhr Stromboli: Bolk, bolk
Dhr. Plessers; Ita, Ita.
Dhr Stromboli: Bolk, bolk
Dhr. Strahlsund; MEG
Verteller: Pieptonen nemen bezit van de wereld der luisterenden.
Ondertussen begint Stromboli diverse afmetingen van vierkanten te visualiseren, en krabt tussendoor aan zijn buikstreek, waar nog immer beweging is en zich langzaam iets los lijkt te maken.
Dhr. Plessers; Het lijkt alsof er een giros-schotelantenne aan den buik van Stromboli hangt. Kzag net heel even duidelijk de afdaling voor vrouwen in beeld. Sartnummer 84, Inge Obstmeier of Bostmajoor. Kan dat?
Dhr Stromboli: Bolk, bolk
Dhr. Strahlsund; Het lijkt me inmiddels duidelijk dat dhr. Stromboli een buitenaards wezen in het buik heeft. Waarschijnlijk een illegale van de planeet Afrik.
Dhr. Plessers; Zoiets als Alien, maar dan voor kubisten.
Dhr. Strahlsund; is dat niet lichtelijk saai?
Dhr. Stromboli: PIJNNNN!!!!
Verteller: Plessers gaat aaien. Stromboli is in hypnose.
Dhr Stromboli; schoft, blijf met je tengels ervan af, vieze man, schoft!
Dhr Plessers; zal ik over de jeukerige plek plassen ? Urine is immers de balsem des levens en herstelt immer weer de balans! Wat voor mij een opluchting is, zal voor u verkoeling zijn!'
Verteller: en hij haalt de met klitteband op de broek gezette flap met het welbekende geluid los en toont de wereld zijn met brokaten behangen prak
Dhr Stralsund; als u maar niet over zijn kleren plast, dat gebeurt nog al eens met dit soort goedbedoelde hulpverleningen.
Dhr. Stromboli: Blok, blok (wijzend op het glas melk)
Dhr. Strahlsund en Dhr. Plessers; (verveeld) jaja...
HET GEKLAAG GAAT GESTAAG VERDER. HET GEKREUN WORDT EEN SOORT DREUN. HET GEJEREMIEER VOOrSPELT SLECHT WEER
Dhr. Stromboli: (met totaal andere stem) oewaar ben ik?
Dhr. Strahlsund en Dhr. Plessers; huh?
Dhr. Stromboli: breng me naar uw leider...
Dhr. Strahlsund (voller fantasie); hier ben ik....... INDOPAK, TETRAPAK, de uwe en u de mijne, over.
Dhr. Plessers; nee ik, ANDRELON, ter uwer verzorging, ijs en weder dienend. Te gronde u allen om mijne.
Dhr. Stromboli: kunt u beslissen...ik heb niet lang, zo meteen wordt ik gesmsforward naar de planeet Blekkie terug, ver van de melk weg, en men eist van mij kant-en-klare antwoorden. Dingen als; wie is jullie leider? Hoe laat gaan jullie slapen? Spelen jullie hier ook viool? Kom ik niet terug met deze kant-en-klare antwoorden dan wordt ik uit mijn functie gezet en speel ik voortaan alleen nog maar tweede viool!
Dhr. Plessers; en dat houdt in?
Dhr. Stromboli: (gaat met steeds meer compressie praten)dat kunt u niet begrijpen! Wij noemen het ‘het doorgewinterde kachelmeisje uithangen' Maar het is veel erger dan het klinkt. Mlok, mlok, mlokkie.
Dhr. Strahlsund; Zeg Plessers...
Dhr. Plessers; zeg het eens Straal...
Dhr. Strahlsund; als ik me niet vergis heeft die doorgewinterde AFRIK onze vriend Strombol in bezit genomen?
Dhr. Plessers; wat je zegt...
Dhr. Strahlsund; maar dat hoeven we niet zomaar te nemen...het is een belediging voor onze mannenvriendschap!
Dhr. Plessers; wat stel je voor?
Dhr. Strahlsund; uitdrijven!
Dhr. Plessers; haal de boeken!en het instrumentarium.
De mannen zingen het uitdrijflied :
Bressel op die Eelien!
Stoetsen met die strupsels
En vernollen met de stighel
Ik ga naar de zweefkit zonder pen
(koor;)
VERNOLLEN MET DIE STIGHEL
KOM OP , VERNOLLEN MET DIE HAP!
Zijn sjoerders kuchten over zijn geule,
As ze zijnen knol van zijn blikkerik figgelden
Leve de plafonkers van de preit,
Geef op met je pieregerikke persers
(koor;)
VERNOLLEN MET DIE STIGHEL
KOM OP, VERNOLLEN MET DIE HAP!
Verteller: Het ritueel duurde drie hele dagen en nachten. De mannen dansten om Stromboli heen en roken elkaars zweet. Ze dronken niet en aten niet. Dhr. Stromboli verbleekte steeds meer. Hij leek te sterven een ware hongerdood. Opgevreten en economisch uitgeholt door den illegale AFRIK. Het was een deerniswekkend schouwspel. Zijn herenvrienden deden er alles aan het lichaam Stromboli te sluiten en de AFRIK uit te drijven, terug naar af.
De melk was ondertussen weg, het licht doofde.
(koor;)
VERNOLLEN MET DIE STIGHEL
KOM OP, VERNOLLEN MET DIE HAP!
Verteller: Plots zag men een pizzadoos zelfstandig de benen nemen. Hij zag er aangebrand uit.
Dhr. Plessers; meggele, meggele, meggele,
Dhr. Strahlsund ; Donut, meki, meki
dhr Plesser; Frits je de bokheup, klep?
dhr Stromboli; Stiep tar knol da vief!
dhr Stralsund ; Krep flepmoes al de zikbrap....
dhr Plesser; Sjinne onno herp nark goh lie ul...
dhr Stralsund; Grykn avr tolgamien jes der flay
dhr Stromboli(verontwaardigt); Greep! Kul dien flash dart galm?
dhr Plesser; Naj, nun bogelsnoek!
dhr Stromboli; aha! Riposteerde de vogelsik..kroep m'n dagelmaan int vlezenschaamkop...lever nut grut kop...
dhr Plesser; Naj, nen ademhoest, grepenkult, zakeldop...
dhr Stralsund; Hik! Allemaansgzigt da al en weg er op nee lik gans tongrommelskoenskommel. Henen wei mer zuur flink erg en toch eb met aan. Lanen bramen zegen horen ster burtpistol gingganghur walk stog. Rob. Mettie. Zalab.
dhr Stromboli(verontwaardigt); Griep! Kul dien flash dart galm bramen lanen?
dhr Stralsund; Griep kombo slecht rang lip op waterbasisgalmagneetstringspilplek.
dhr Plesser; Okki. Mondholteschommel...nip...
(geluid van naald die over plaat krast)
Verteller; Deel Zoveel plus 1, wederom de belevenissen van dhr Stromboli, een saga zonder weerga, overmoed of klankkleur.
dhr Plesser beeldt weer het verhaal in mime uit terwijl dhr Stralsund wederom het prachtige spel van het menselijk lichaam vertaalt in subtiele klanken die hij met zijn helse machine, een computer, genereert. En zo was de tijdschaal weer éénmaal herom. Een prachtig meetbare stabiele factor, zeker in tijden van koude, als de winter hevig tiert en de kachel brand. In deze tijd zijn de meisjes schaars. Met ontbloot bovenlijf placht men soms enkele exemplaren aan te treffen. Meestal rondom vijvers waar vissers en intellectuelen samenscholen in hutjes. Af en toe een wak slaand om te vissen op brasem. Eenmaal uit den hut gelokt door honger kan het zijn dat de brasem vergeten wordt als het meisje zich toont. Vanachter het kreupelhout mekkerend als geit met melk.
Verteller: Dhr. Stromboli begint ondertussen zijn belevenis (de enige ervaring in zijn cyclisch bestaan) weer van voor af aan te vertellen.
dhr Stromboli; Ik loop door mijn straat, ga links af de hoek om, wacht voor het stoplicht, kijk links en zie een vrouw die van de andere kant komt door het rode licht rijden, ik steek over en vervolg de tocht over de bergweg. Kijk vluchtig naar links door het raam van de kentucky fried chicken en zie daar een jongemaan met puistjes en een dikke kop z'n tanden zetten in een kentucky fried burger. Op de tafel voor hem liggen een keur aan fastfoodverpakkingen uitgespreid, naast een glimmende mobiele telefoon. Een aantal meters verderop wacht een vrouw tot het verkeer voorbij voordat ze in haar 4wiel drive stapt, terwijl ze de beweging van het deur openen en gaan zitten maakt, kijkt ze snel op haar pols alsof ze daar een horloge wil raadplegen. Er is echter niets te zien. Langs de wasserette loop ik en zie een man een wasmachine openen en naar de was reiken. Op de volgende hoek aangekomen aarzel ik, steek half de stille zijstraat over en besluit dan deze in te slaan. Het geluid !
van de drukke bergweg vervaagt achter me en ik bekijk aandachtig de dichtgetimmerde trapgeveltjes. Als ik naar de tachtiger jaren 'nieuwbouw' aan de andere kant van de straat kijk bekruipt me een onbestemd gevoel van depressie. Ik loop langs de gevangenis richting singel. Op de hoek een kroeg 'op vakantie tot 21 januari' , die het 'lounge chillen' propageert. Op de brug over de singel aarzel ik even. Het harde gakken van ganzen vult mijn brein. Ik kijk naar het gebouw tegenover me en besef dat het wellicht een van de lelijkste gebouwen is die ik ooit bewust bekeken heb. Architectuur; midden jaren zeventig. Wat zal de man (?) die het ding ontworpen heeft gedacht hebben? Dat hij een kunstenaar was? Of was het voor hem net zoiets als lopende band werk, of paste hij zich aan het tijdsbeeld aan, en vond ie het zelf ook oerlelijk? Of dacht hij er gewoon niet bij na, vulde alleen de ruimte in die hem gegeven was. Of vond hij het een vondst, en een samenkomen van heden en verleden,daar aan die negentiende eeuwse Rotterdamse singel.